Wojna o sukcesję hiszpańską | |||
![]() Bitwa pod Lizard Point (mal. Th. de Gudin) | |||
Czas | |||
---|---|---|---|
Miejsce | |||
Terytorium | |||
Wynik |
zwycięstwo Francuzów | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Kornwalii ![]() | |||
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii ![]() | |||
Położenie na mapie Anglii ![]() | |||
49°57′12,60″N 5°12′34,56″W/49,953500 -5,209600 |
Bitwa pod Lizard Point – starcie zbrojne u wybrzeży Kornwalii w dniu 21 października 1707, podczas wojny o sukcesję hiszpańską, w którym eskadra francuska rozbiła konwój brytyjski niszcząc całą eskortę.
21 października angielski konwój liczący do 130 statków handlowych[1] w eskorcie 5 liniowców pod wodzą Richarda Edwardsa, został zaatakowany w rejonie przylądka Lizard przez flotę francuską – połączone eskadry (14 liniowców) pod wodzą Claude de Forbina i René Duguay-Trouina. Mimo tak niekorzystnego stosunku sił, Brytyjczycy podjęli walkę, by zyskać na czasie i umożliwić transportowcom ucieczkę.
Po zaciętym boju „Cumberland” poddał się liniowcowi „Lys”, „Chester” – „Jasonowi”, a „Ruby” – „Amazone”. „Devonshire” po kilku godzinach walki z pięcioma francuskimi okrętami zapalił się i wyleciał w powietrze; zginęła cała załoga (900 ludzi z kapitanem) z wyjątkiem dwóch marynarzy. „Royal Oak” po zderzeniu z „Achille” (w którym oba okręty straciły bukszpryty) i po odparciu próby abordażu, zdołał ujść tracąc 12 zabitych i 27 rannych. Jego kapitan został potem wyrokiem sądu czasowo pozbawiony komendy (pozostałych dowódców, którzy utracili jednostki – uniewinniono)[2].
Poza wymienionymi okrętami eskorty Francuzi zdobyli 15 transportowców[1]. Autorzy brytyjscy zwracają uwagę na słabe współdziałanie pomiędzy Forbinem a Duguay-Trouinem jako główną przyczynę zmniejszonej skuteczności ataku[2].
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie castex
<ref>
. Brak tekstu w przypisie o nazwie clowes
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search